OVERDENKING OVERDENKING
We zijn allemaal volgelingen van Jezus, maar soms zien we even niet welke kant we op mogen gaan. Ik was een aantal weken geleden op bezoek bij een gemeentelid. We zaten in de woonkamer en ik zat voor het raam het werd al donker en in de straat was de kerstversiering al aan. De vrouw zat tegenover mij en zag de kerstverlichting niet, maar alleen de donkerte. Toen ik wegging stond ze op om de gordijnen dicht te doen en kon ze zien wat ik zag, de mooie lichtjes, die zag ze anders niet, omdat ze daar nooit zat.
Wat ik hiermee wil zeggen is het volgende: Stap voor stap mogen wij meer groeien als volgelingen van Jezus, ook dit jaar weer. Zo bewegen wij steeds verder naar het licht toe en mogen wij leven vanuit een ander perspectief. Het perspectief dat Jezus ons lief heeft en ons ziet, dat hij wil dat we groeien en bloeien tot Gods Eer. Dan kan je nog steeds donkere momenten ervaren in het leven, alleen mag je ook weten dat er altijd iemand is die het met je wil dragen. Ook mogen wij als christenen er voor de ander zijn. We kunnen niet altijd zien hoe het met de ander gaat, wat er ten diepste in iemands leven omgaat, oordeel daarom ook niet, maar probeer openingen te vinden om naast iemand te staan, want als je daadwerkelijk naast iemand staat kan je zien wat de ander ziet. Dan begrijp je ook beter hoe de ander zich voelt of wat de ander meemaakt. Als kudde schapen mogen we zo samen schouder aan schouder achter onze Herder aan en mogen we elkaar vasthouden als het even niet meer gaat of mogen we samen genieten van de vreugde die ons het leven schenkt. Samen als gemeente mogen we met elkaar optrekken, Hem achterna en wie weet wat we dit jaar weer allemaal mogen ontvangen aan zegeningen. Ik zou zeggen probeer dit jaar eens wat nieuwe zitplaatsen uit bij gemeenteleden die je nog niet zo goed kent en wie weet wat voor inzichten je van elkaar mag ontvangen.
Tsjikke Bloem.

 
terug