GEMEENTEREIS NAAR ISRAËL GEMEENTEREIS NAAR ISRAËL
(LAATSTE MOGELIJK OM OP TE GEVEN)
Het beloofde land voor Joden, voor christenen en moslims ook een belangrijk land met heilige plaatsen. Het is het land, waarin Jezus leefde en rondtrok met zijn leerlingen. Het is het beloofde land van Gods volk. Nu wonen er heel diverse groepen met verschillende godsdiensten. Dat land staat vaak in het middelpunt van het nieuws, positief en negatief. Het is een land dat blijft trekken, interessant blijft.
Inmiddels is er een groep mensen, die interesse heeft. De groep is nog niet groot genoeg; als we boven de twintig deelnemers zitten, die meegaan wordt het behoorlijk goedkoper dan daaronder. Ken je nog iemand die altijd al eens naar het land van de bijbel zou willen gaan, dan hoor ik dat graag. Het is de bedoeling om volgend jaar maart/april te gaan. Bel, mail of app om je op te geven.
Ds. Jelte Lindeboom (06-37354345; )
 
 
FANÚT DE FLINTER FANÚT DE FLINTER
Ds. Jelte Lindeboom.

Na een bijzondere week vol studie en ontmoeting met collega’s in Transsylvanië (Roemenië) ben ik weer aan het werk: kopij schrijven, bezoekwerk doen, een eerste vergadering op deze eerste dag, 24 juni: Sint Jan, de dag van de gele bloemen. Bijzonder en wonderlijk om te zien, dat juist vandaag ik vele gele bloemen zag bloeien. Wonderlijk om dat waar te nemen. De dag ook dat Maarten van der Weijden de 196 kilometer zwemmend heeft afgelegd van Leeuwarden langs alle Friese steden en weer terug. Wat een wonderlijk iets dat een mens dat kan.
Wat een wonder is de natuur om ons heen en de mensen, die daarmee mogen leven. Wonderen daar ging het over in Transsylvanië tijdens die studie. Preken over wonderen. Een aantal zeer praktische tips zijn mee gegeven door een tweetal docenten van de VU in Amsterdam, die mee waren naast een aantal docenten van de universiteit in Koloszvár/Cluj in Roemenië.
Een fijne vakantieperiode gewenst en goede en gezegende diensten!
Ds. Jelte Lindeboom.
 
 
OVERDENKING OVERDENKING
Eutyches
Handelingen 20: 7-12
Tijdens de studie in Györgyfalva, Roemenië, kregen we de opdracht om in een half uur een deel, een aanzet of een begin van een preek te schrijven. Een spannende opdracht, omdat het zo kort is om iets te schrijven van 2 tot 3 minuten over de bovenstaande tekst. Je merkt dan dat preken een wonder is en dan ook nog eens over een wonderverhaal. Hieronder een aantal gedachten die bij mij opkwamen. Mooi om te weten dat het thema voor volgend seizoen is: verhalen delen.

Een wonderverhaal, waarbij mensen zich gesterkt voelen en op weg gaan. Dat 12de vers valt mij in het bijzonder op. Juist in deze tijd lijkt het wel of we daar meer dan ooit naar verlangen en daar naar op zoek zijn: gesterkt worden. Er is hongerigheid naar ... ja naar wat eigenlijk?
Er komt veel informatie op ons af, heel veel. En toch houden we het nieuws zelf ook zo goed mogelijk bij via de krant, de TV en radio en ieder moment via het internet. We willen weten! We willen niets missen! We willen ‘kennis’ opdoen.
Anderen willen kennis delen, veel kennis, soms te veel, te lang, te droog, te ... er wordt geluisterd, omdat er hongerigheid is naar kennis van een getuige uit de tweede lijn. Hij (Paulus, hij heeft Jezus pas later ontmoet) vertelt en vertelt tot iemand het niet meer volhoudt. Commotie ... het is voorbij. Het verhaal slaat niet aan als het doodloopt, met de dood wordt geconfronteerd.
Wat ik zo bijzonder vind is dat breken van het brood. Zo begint de samenkomst. Voor de geestelijke versterking eerst een lichamelijke versterking. Na het wonder is er weer brood. Het brood dat gedeeld wordt als het wezenlijk delen in het leven. Na het wonder van de opwekking van Christus gebeurde hetzelfde: delen van brood en vis.
Daarnaast worden de verhalen verteld van geloof en hoop na de gebeurtenissen rond Eutyches. Deze verhalen kunnen helpen in moeilijkere tijden, sterken. Verhalen van er zijn, iets doen.
Ds. Jelte Lindeboom.
 
 
BERICHT VAN LIEUWE BERICHT VAN LIEUWE
Beste lezer,
Als ik dit schrijf zit ik in de ontmoetingsruimte van de Immanuelkerk te Veldhoven. Het is rustig om mij heen. Buiten is het bewolkt. Binnen is het stil. Voor mij de kans om in alle rust terug te kijken op de afgelopen weken, maanden en jaren.
Het afscheid op zondag 28 april in Minnertsga was overweldigend. Zoveel reacties, ik moet het nog steeds allemaal verwerken. Ook het muzikale afscheid ’s avonds was geweldig. Twee keer een volle kerk met gemeenteleden, familie, collega’s, vrienden, belangstellenden. Het was super.
 
lees meer »
 
PINKSTEREN: VERWARRING EN MOED! PINKSTEREN: VERWARRING EN MOED!
“Maak je niet ongerust en verlies de moed niet.” (Johannes 14: 27)
Laat het niet in verwarring raken en houdt moed! Dat is wat er letterlijk staat. Houdt moed maar hoe dan?
Een tijdje geleden las ik een stukje over een oude vrouw. Zij woont in een dorpje ergens in Engeland. Midden in dat dorp staat de kerk met daar tegenover een pub, een kroeg. Iedere dag loopt de vrouw langs de pub naar de kerk en na een half uur komt ze weer naar buiten en loopt terug naar huis.
 
lees meer »
 
Juni FANÚT DE FLINTER Juni FANÚT DE FLINTER
In moeilijke periodes merk je dat het niet vanzelf gaat. Na een tijdje komt alles weer goed en wordt alles opgelost. Waar hebben we ons dan zo druk om gemaakt. We spreken het dan wel eens uit: Wonderlijk hoe dingen soms lopen. Het is een wonder als bepaalde dingen gebeuren. Het zo benoemen is een recht dat mensen hebben. Om dat voor iemand anders in te vullen gaat ver, misschien wel te ver. Daarmee hebben we direct het moeilijke van al die wonder verhalen uit de bijbel te pakken. Wanneer is het een wonder ... van Godswege? ... als het door Jezus wordt gedaan? ... of ook gewoon als het meer dan het gewone is? ... iets bovennatuurlijks en onverklaarbaars?
 
lees meer »
 
PINKSTEREN: VERWARRING EN MOED! PINKSTEREN: VERWARRING EN MOED!
“Maak je niet ongerust en verlies de moed niet.” (Johannes 14: 27)
Laat het niet in verwarring raken en houdt moed! Dat is wat er letterlijk staat. Houdt moed maar hoe dan?
Een tijdje geleden las ik een stukje over een oude vrouw. Zij woont in een dorpje ergens in Engeland. Midden in dat dorp staat de kerk met daar tegenover een pub, een kroeg. Iedere dag loopt de vrouw langs de pub naar de kerk en na een half uur komt ze weer naar buiten en loopt terug naar huis.
In de pub zitten de vaste gasten en zoals dat gaat, er wordt wat gedronken… Men reageert op wat men ziet in soms wat flauwe reacties. Het commentaar is spottend: ‘Wat is dat een halve zot; wat heeft ze toch te zoeken in de kerk’, zegt iemand. 
Een ander reageert: ‘Niemand gaat er meer heen en een dominee is er ook al niet meer, dus wat moet ze daar nog?’ Zo praten de mannen nog even door. Een van hen begint zich toch af te vragen waarom deze vrouw dat doet.
Als de oude vrouw weer eens uit de kerk komt, nodigt hij haar uit om wat te drinken in de pub  en vraagt haar: ‘Waarom ga je ieder dag naar de kerk? Er is niemand anders meer die gaat en er is ook geen dominee.’
Vol verwachting kijken alle aanwezigen haar aan, de een spottend, de ander met medelijden, een derde nieuwsgierig. De vrouw neemt een slok thee en antwoordt: ‘Als ik niet meer ga, gaat niemand meer ...’
‘En wat doe je dan in de kerk?’
‘Ik bid iedere dag voor iedereen in het dorp.’
De mannen worden stil ... Een van hen zegt: ‘dan ga ik morgen met je mee’. Dat deed hij. Zo nu en dan kwam er iemand bij, steeds meer mensen gingen mee, soms verlegen en angstig voor anderen.
De eerste gemeente groeide met 3000 mensen op een dag (Handelingen 2: 41-42). Deze groep groeide met kleine beetjes. Sommige geloofsgemeenschappen groeien niet naar aantal, maar wel naar hoe mensen in het geloof staan.
De Geest werkt op soms voor ons vreemde manieren.
Ds. Jelte Lindeboom.
 
 
ZIEKEN ZIEKEN

In tijden van ziekte en verdriet is het soms moeilijk om staande te blijven. Daarom wil ik jullie vragen te blijven bidden voor hen om zo iets van Christus te laten zien en merken aan hen en aan onze dorpsgenoten. Daarin kun je als christen sterk zijn.
Ds. Jelte Lindeboom.
 
 
Even kennismaken Even kennismaken
Een korte voorstelling van de predikant van Minnertsga.
lees meer »